Vortaro · substantivo
dececo
dececo/deˈtse.tso/
Oficiala radiko dec- (Fundamento, 1905)
dececo estas esperanta vorto (substantivo): Tio, kio decas.
Signifo
- Tio, kio decas; konveneco
- distriktan alt-oficon estimu laŭ deco
- ne temas ĉi tie pri iaj modaj kapricoj, sed pri la dececo de la aspekto
vidu ankaŭ: konvencio, kutimo, moro, oportuneco
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /deˈtse.tso/
- Silaboj
- de·CE·co
Vortfarado
- decradikodeco
- ecsufiksoeco, abstrakta kvalito
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | dececo | dececoj |
| akuzativo (-n) | dececon | dececojn |
Ekzemplaj frazoj
- La nuntempe postulata formo de dececo estas distanco. #10975711
- Ekzistas koncepto pri dececo. #12582859
- Kiu serĉas dececon kaj karakteron en la politiko, ŝatas serĉi. #10509139
- La vestaĵoj de la turistoj ne plenumas la lokajn normojn pri dececo. #1012211
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| Deutsch | Anstand |
|---|---|
| Polski | przyzwoitość, zgodność z obyczajami |
| 中文 | 良知 |
| 日本語 | 礼儀 |
| Bahasa Indonesia | adat, kelayakan, kepantasan, kepatutan |
| Беларуская | прыстойнасьць |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.