Esperantopedia

Vortaro · substantivo

deco

deco/ˈde.tso/

Oficiala radiko dec- (Fundamento, 1905)

deco estas esperanta vorto (substantivo): Tio, kio decas.

Signifo

  1. Tio, kio decas; konveneco
    • distriktan alt-oficon estimu laŭ deco
    • ne temas ĉi tie pri iaj modaj kapricoj, sed pri la dececo de la aspekto

    vidu ankaŭ: konvencio, kutimo, moro, oportuneco

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈde.tso/
Silaboj
DE·co

Vortfarado

  1. decradikodeco
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativodecodecoj
akuzativo (-n)decondecojn

Ekzemplaj frazoj

  • Li decon predikas kaj maldece agas! #1144326
  • Ŝi havis la decon pardonpeti. #585767
  • Li scias, kio estas honesto kaj deco. #741638
  • Ŝi edziniĝis pro la deco. #2240486

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

dec-

En aliaj lingvoj

DeutschAnstand
Polskiprzyzwoitość, zgodność z obyczajami
中文良知
日本語礼儀
Bahasa Indonesiaadat, kelayakan, kepantasan, kepatutan
Беларускаяпрыстойнасьць

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.