Esperantopedia

Vortaro · substantivo

Eneo

eneo/eˈne.o/

Eneo estas esperanta vorto (substantivo): Vira antaŭnomo latina.

Signifo

  1. Vira antaŭnomo latina.
  2. Rolulo de Iliado, ĉefrolulo de Eneado, gvidanto de fuĝantaj trojanoj al Italujo
    • Vergilio montris per la persono de Eneo la kuraĝon de kompatema filo kaj la sagacon de brava kaj lerta kapitano .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/eˈne.o/
Silaboj
e·NE·o

Vortfarado

  1. eneradikoeneo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoEneoEneoj
akuzativo (-n)EneonEneojn

Ekzemplaj frazoj

  • Eneo haltis, pensante pri multaj aferoj. #11114341
  • Kiam la urbo estis konkerita, Eneo fuĝis. #11041637
  • Segesto estas urbo in Sicilio, kiun fondis Eneo. #13833647
  • Eneo tuj ordonas deankrigi kaj estas vane persekutita de Polifemo. #6911158

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

EnglishAeneas
EspañolEneas
PortuguêsEnéias
FrançaisÉnée
DeutschAeneas
ItalianoEnea
PolskiEneasz
РусскийЭней
УкраїнськаЕней
ČeštinaAeneas, Aineiás
SlovenčinaAeneas, Aineiás
MagyarAeneas
中文埃涅阿斯
日本語アイネイアス, アエネアス
CatalàEnees
БеларускаяЭнэй

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.