Vortaro · substantivo
Epikuro
epikuro/e.piˈku.ro/
Epikuro estas esperanta vorto (substantivo): Greklingve.
Signifo
- Greklingve: Ἑπίκουρος (341 - 270 a.K.), greka filozofo
- Epikuro klarigis la ekeston de la lingvo per interkonsento de la homoj uzontaj ĝin
- Max Müller anstataŭigis la epikuran ideon pri konvencia akordo per penso darvinisma, nome per […] natura eliminado .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /e.piˈku.ro/
- Silaboj
- e·pi·KU·ro
Vortfarado
- epikurradikoepikuro
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | Epikuro | Epikuroj |
| akuzativo (-n) | Epikuron | Epikurojn |
Ekzemplaj frazoj
- Epikuro vivis en tempo, kiam la franca ankoraŭ ne ekzistis. #1291446
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
En aliaj lingvoj
| English | Epicure |
|---|---|
| Português | Epicuro |
| Français | Épicure |
| Deutsch | Epikur |
| Polski | Epikur |
| Русский | Эпикур |
| Українська | Епікур |
| Nederlands | Epicurus |
| Čeština | Epikuros |
| Slovenčina | Epikúros |
| Magyar | Epikurosz |
| 中文 | 伊壁鸠鲁 |
| 日本語 | エピクロス |
| Català | Epicur |
| Беларуская | Эпікур |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.