Vortaro · substantivo
frivoleco
frivoleco/fri.voˈle.tso/
Oficiala radiko frivol- (1. Oficiala Aldono, 1909)
frivoleco estas esperanta vorto (substantivo): Karaktero, sinteno frivola.
Signifo
- Karaktero, sinteno frivola
- tia frivoleco tre ĉagrenis la reĝinon kiu, bona kaj akrevida, antaŭvidis, por sia filino, estontecon plenan je elreviĝoj kaj suferoj
- interesas min ja matĉo de piedpilko […] en la televido, okazas ke […] mi ne malgraŭvole rigardas kaj pasigas kvaronhoron nur por poste akuzi min pri frivoleco .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /fri.voˈle.tso/
- Silaboj
- fri·vo·LE·co
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- frivolradikofrivola
- ecsufiksoeco, abstrakta kvalito
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | frivoleco | frivolecoj |
| akuzativo (-n) | frivolecon | frivolecojn |
Ekzemplaj frazoj
- Oni povas singardecon nomi timo, oni povas nomi kuraĝon frivoleco. #5811970
- Per frivoleco oni perdas la radikojn, per maltrankvilo la supervidon. #8665247
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| Français | frivolité, superficialité |
|---|---|
| Deutsch | Leichtfertigkeit, Frivolität |
| Русский | легкомыслие, ветренность |
| Українська | фривольність, легковажність, вітрогонство |
| 日本語 | 軽薄 |
| Беларуская | фрывольнасьць, легкадумнасьць |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.