Vortaro · substantivo
frivolulo
frivolulo/fri.voˈlu.lo/
Oficiala radiko frivol- (1. Oficiala Aldono, 1909)
frivolulo estas esperanta vorto (substantivo): Homo amuziĝema, facilmora kaj senprudenta.
Signifo
- Homo amuziĝema, facilmora kaj senprudenta
- Kiel atendas juna frivolulo || Kun friponin' malĉasta rendevuon…
- Homo supraĵa, malserioza, senmerita
- Frivoluloj kaj maliculoj, nesciantoj kaj stultuloj ankaŭ povas korespondi inter si, de malproksime, de lando al lando .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /fri.voˈlu.lo/
- Silaboj
- fri·vo·LU·lo
Vortfarado
- frivolradikofrivola
- ulsufiksopersono
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | frivolulo | frivoluloj |
| akuzativo (-n) | frivolulon | frivolulojn |
Ekzemplaj frazoj
- Mia profesio? Poeto kaj frivolulo. #3147644
- Vi estas frivolulo! #8037130
- La feliĉo estas frivolulo, kiu tre ŝminkas sin kaj defore belas. #3156259
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| Français | un écervelé, freluquet |
|---|---|
| Русский | вертопрах, сорванец, ветреник, ничтожество (о человеке) |
| Беларуская | шалахвост, ветрагон, нікчэмнік |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.