Vortaro · substantivo
hano
hano/ˈha.no/
hano estas esperanta vorto (substantivo): Ano de la ĉefgento de Ĉinujo.
Signifo
- Ano de la ĉefgento de Ĉinujo; ĉino
- ĉar la manĉuroj vivis kune kun la ĉefgento […] tiom longe, iom post iom ili preskaŭ identiĝis al la hanoj en vivstilo, moroj kaj precipe en parollingvo
- ĉi tiuj libretoj […] entenas rakontojn ne de la hanoj sed de la naciaj malplimultoj de Ĉinio .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /ˈha.no/
- Silaboj
- HA·no
Vortfarado
- hanradikohano
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | hano | hanoj |
| akuzativo (-n) | hanon | hanojn |
Ekzemplaj frazoj
- La dinastio Ming devigis la kajfengajn judojn geedziĝi nur kun hanoj. #13482443
- La dinastio Ming devigis la kajfengajn hebreojn geedziĝi nur kun hanoj. #13484142
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
En aliaj lingvoj
| English | han (chinese) |
|---|---|
| Français | han |
| Deutsch | Han |
| Polski | Han |
| Беларуская | ханец (этнічны кітаец) |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.