Vortaro · substantivo
huno
huno/ˈhu.no/
Oficiala radiko hun- (10. Oficiala Aldono, 2023)
huno estas esperanta vorto (substantivo): Ano de nomada popolo devena de orienta….
Signifo
- Ano de nomada popolo devena de orienta Azio, en la 5a jarcento sub Atilo invadinta Eŭropon
- la unuaj tiaj danĝeraj fremduloj estis la hunoj, kiuj, ne sukcesinte konkeri la Mezan Regnon pro la efikaj rezisto kaj repuŝo fare de la imperio Han, migris okcidenten ĉirkaŭ la dua jarcento antaŭ la komuna erao kaj minacis en la persono de Atilo la tutan kristanan mondon .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /ˈhu.no/
- Silaboj
- HU·no
Vortfarado
- hunradikohuno
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | huno | hunoj |
| akuzativo (-n) | hunon | hunojn |
Ekzemplaj frazoj
- La hunoj marodis en la vilaĝo kaj bruldetruis ĝin ĝis la grundo. #2397370
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
En aliaj lingvoj
| Español | huno |
|---|---|
| Português | huno |
| Français | hun |
| Deutsch | Hunne |
| Italiano | unno |
| Polski | Hun |
| Русский | гунн |
| Українська | гун |
| Nederlands | Hun |
| Čeština | Hun, Hunové |
| Slovenčina | Hun, Huni |
| Magyar | hun |
| 中文 | 匈人 |
| 日本語 | フン族 |
| Ελληνικά | ούνος |
| Беларуская | гун |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.