Esperantopedia

Vortaro · substantivo

intrigo

intrigo/inˈtri.ɡo/

Oficiala radiko intrig- (Fundamento, 1905)

intrigo estas esperanta vorto (substantivo): Ruza agado por sukcesigi aŭ ne aferon.

Signifo

  1. Ruza agado por sukcesigi aŭ ne aferon
    • en politikaj aferoj pli ofte sukcesas intrigoj ol meritoj
    • la leganto laŭintence eĉ ne konscios, ke temas pri krimromano, ĝis tiuj lastaj paĝoj, kiam subite la kaŝita intrigo evidentiĝas .

    vidu ankaŭ: kombino, komploto, artifiko, ruzaĵo, lertaĵo

  2. Sinsekvo da implikaĵoj, kiuj formas la bazon de teatra verko aŭ romano
    • simpla, malsimpla intrigo
    • en la filmo tiaj informoj iĝas bagatelaj, tiom suspensa estas la intrigo .

    partoj: elnodiĝo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/inˈtri.ɡo/
Silaboj
in·TRI·go
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. intrigradikointrigo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativointrigointrigoj
akuzativo (-n)intrigonintrigojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ĉiuj intrigoj kaj malicaĵoj estis forgesitaj. #2235076
  • Mi ne ŝatas la oficejajn intrigojn. #5577191
  • Li verkas romanojn kun intrigoj tre antaŭvideblaj. #2428853
  • Via intrigo jam tro daŭris. #2963175

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

intrig-

En aliaj lingvoj

Englishintrigue, plot, scheme, plotline
Españolintriga
Portuguêsintriga, enredo, trama
Françaisintrigue, cabale, complot, manœuvre
DeutschIntrige
Polskiintryga
Русскийинтрига, интрижка
Українськаінтриґа
Nederlandsintrige
Češtinaintriky, machinace, podvody
Slovenčinaintrigy, podvody
Magyarcselszövés, ármány, fondorlat, bonyodalom
中文阴谋, 剧情
日本語陰謀
Catalàintriga
Беларускаяінтрыга

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.