Esperantopedia

Vortaro · substantivo

klerikaro

klerikaro/kle.riˈka.ro/

klerikaro estas esperanta vorto (substantivo): La korporacio de klerikoj ene de eklezio.

Signifo

  1. La korporacio de klerikoj ene de eklezio
    • [aperis] du novaj sociaj kategorioj, kiuj sin profesie ekprezentis: la medicinistaro kaj la klerikaro
    • la blanka klerikaro (en ortodoksismo, la klerikoj kiuj vivas inter la laikoj kaj rajtas esti edziĝintaj)

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/kle.riˈka.ro/
Silaboj
kle·ri·KA·ro

Vortfarado

  1. klerikradikokleriko
  2. arsufiksoaro, kolekto
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoklerikaroklerikaroj
akuzativo (-n)klerikaronklerikarojn

Ekzemplaj frazoj

  • La privilegioj de la klerikaro daŭras. #4817739
  • La plagoj falos sur lin kiel sifiliso sur la malaltrangan klerikaron. #3460484
  • Tensioj kreskis, kiam la laikoj pridubis la ĉefecon de la klerikaro en morala decidado. #13708541

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

klerik-

  • -o

    kleriko

  • -ar- aro, kolekto

    klerikaro

En aliaj lingvoj

Englishclergy, pastorate, priesthood
Españolclero
Françaisclergé
DeutschKlerus, Geistlichkeit
Polskikler, duchowieństwo
Русскийдуховенство, клир
Українськадухівництво, клір
Nederlandsclerus
Češtinaduchovenstvo, klér, klérus
Slovenčinaduchovenstvo, klér
Magyarpapság, klérus
中文圣职
日本語全聖職者
Bahasa Indonesiaklerus, imamat
Беларускаяклір, духавенства

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.