Esperantopedia

Vortaro · substantivo

kolegaro

kolegaro/ko.leˈɡa.ro/

Oficiala radiko koleg- (Fundamento, 1905)

kolegaro estas esperanta vorto (substantivo): Kuniĝo de kolegoj, de samranguloj kune….

Signifo

  1. Kuniĝo de kolegoj, de samranguloj kune oficantaj; kolegio
    • trinkante sian glason en gaja kolegaro
    • en ĉiu kvartalo troviĝis biciklo […] atendanta oportunaloke, ke membro de la kolegaro ĝin ekuzu

    vidu ankaŭ: brigado, skipo, taĉmento

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ko.leˈɡa.ro/
Silaboj
ko·le·GA·ro

Vortfarado

  1. kolegradikokolego
  2. arsufiksoaro, kolekto
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokolegarokolegaroj
akuzativo (-n)kolegaronkolegarojn

Ekzemplaj frazoj

  • Profesoro Morita ĉefis la renkontiĝon de la ĥemia kolegaro. #1049381
  • Estero estas la plej timida homo en sia kolegaro. #8544844
  • Estero estas la plej sinĝena homo en sia kolegaro. #8544845
  • Estero estas la plej bona jidaparolanto en sia kolegaro. #9253476

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

koleg-

  • -o

    kolego

  • -ar- aro, kolekto

    kolegaro

En aliaj lingvoj

Englishcollege
Españolcolegio (de profesionales, médicos, abogados, etc.)
Françaiscollège (assemblée)
DeutschKollegium, Kollegschaft, Belegschaft
Polskibrać, drużyna, koledzy, grono kolegów
Русскийколлегия
Українськатовариство, компанія, колеґія
Češtinakolegium, sbor, společenství
Slovenčinakolégium, spoločenstvo, zbor
Magyarkollégium, testület
日本語なかま, 同業者
Românăfrăție, echipă, colegii, un grup de colegi
Беларускаякалегія, суполка, кампанія (людзей)

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.