Esperantopedia

Vortaro · substantivo

kverelo

kverelo/kveˈre.lo/

Oficiala radiko kverel- (4. Oficiala Aldono, 1929)

kverelo estas esperanta vorto (substantivo): Malafabla, akra interdisputado.

Signifo

  1. Malafabla, akra interdisputado
    • ŝi evoluigis la kverelon je arto
    • ĉu vi, sinjoroj, bonvolus ĉesigi la kverelon, ke mi povu ricevi pacon por legi pri la paco ?
  2. Reciproka malamikeco, akompanata de plena ĉesigo de normalaj interrilatoj, serioza malakordo, malpaco
    • li devis forlasi sian vilaĝon pro iu komplika kverelo, pri kiu mi nenion komprenis
    • la kantisto estis pafmurdita ĉe kverelo antaŭ koncerto

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/kveˈre.lo/
Silaboj
kve·RE·lo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. kverelradikokverelo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokverelokvereloj
akuzativo (-n)kverelonkverelojn

Ekzemplaj frazoj

  • Nia konversacio ĉiam finiĝas en kverelo. #790049
  • Tiu kverelo ne kondukos al celo. #1233694
  • Feliĉe mi ne partoprenis la kverelon. #1481656
  • Ankaŭ por kvereloj necesas komuna lingvo. #1718889

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

kverel-

En aliaj lingvoj

Englishquarrel, feud
Españolriña, pelea, disputa
Françaisquerelle
DeutschStreit, Auseinandersetzung, Fehde
Polskikłótnia, sprzeczka, niesnaska, scysja
Русскийссора, перебранка
Українськасварка
Nederlandsruzie, rel, strijd
Magyarveszekedés, civakodás, harag
中文争吵
日本語口論
Bahasa Indonesiapertengkaran, perkelahian, permusuhan, perselisihan
Беларускаясварка, звадка, разлад

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.