Esperantopedia

Vortaro · substantivo

malkuraĝo

malkuraĝo/mal.kuˈra.dʒo/

Oficiala radiko kuraĝ- (Fundamento, 1905)

malkuraĝo estas esperanta vorto (substantivo): Manko de kuraĝo.

Signifo

  1. Manko de kuraĝo
    • mi ridis je mi mem pro mia malkuraĝo
    • ja miloj da germanaj laboristoj dezirus transmigri ĉi tien, pro malkuraĝo, pro deziro eviti kunpuŝiĝon kontraŭ la kapitalista mondo

    subnocioj: cedemo, timemo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/mal.kuˈra.dʒo/
Silaboj
mal·ku·RA·ĝo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. malprefiksomalo, kontraŭo
  2. kuraĝradikokuraĝo
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativomalkuraĝomalkuraĝoj
akuzativo (-n)malkuraĝonmalkuraĝojn

Ekzemplaj frazoj

  • Kiu konfesas sian malkuraĝon, montras kuraĝon. #2431451
  • Ŝi ofte malŝatas rekoni sian malkuraĝon. #3304563
  • Li estis akuzita pro malkuraĝo. #2939407
  • La ĉefa homa difekto estas la malkuraĝo. #3481403

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

kuraĝ-

En aliaj lingvoj

Englishintimidation, cowardice
Españolcobardía, vileza
Françaiscouardise, lâcheté
DeutschFeigheit, mangelnde Festigkeit, Ängstlichkeit
Polskiobawa
Русскиймалодушние, трусость
Українськабоязнь, боязкість, боязливість
Nederlandslafheid
Magyargyávaság
中文胆小
Românăfrică, teamă, îngrijorare
Catalàcovardia
Bahasa Indonesiaketakutan, kegentaran
Беларускаябаязьлівасьць, маладушнасьць

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.