Vortaro · substantivo
kuraĝulo
kuraĝulo/ku.raˈdʒu.lo/
Oficiala radiko kuraĝ- (Fundamento, 1905)
kuraĝulo estas esperanta vorto (substantivo): Homo kuraĝa, brava, ne rezignema antaŭ….
Signifo
- Homo kuraĝa, brava, ne rezignema antaŭ malfacilaĵoj
- li sendis […] tutan armeon da kuraĝuloj
- Petroviĉ tute ne posedis famon de kuraĝulo
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /ku.raˈdʒu.lo/
- Silaboj
- ku·ra·ĜU·lo
Vortfarado
- kuraĝradikokuraĝo
- ulsufiksopersono
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | kuraĝulo | kuraĝuloj |
| akuzativo (-n) | kuraĝulon | kuraĝulojn |
Ekzemplaj frazoj
- La kuraĝulon la kuglo ne trafas. #1663192
- La mondo apartenas al la kuraĝuloj. #7141737
- Al la kuraĝulo helpas la feliĉo. #8437846
- Kuraĝiĝu, kuraĝuloj, niaj hejmoj atendas vin. #13591377
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
kuraĝ-
- -o -a -i
- -ul- persono
kuraĝulo malkuraĝulo
- -ig- kaŭzi, igi
- mal- malo, kontraŭo
- kunmetaĵoj
En aliaj lingvoj
| Español | valiente (subst.) |
|---|---|
| Français | courageux (subst.), valeureux (subst.) |
| Deutsch | Mutiger |
| Polski | chwat, zuch |
| Українська | сміливець, смільчак |
| 日本語 | 勇者 |
| Română | curajos, flăcău, fiu |
| Català | valent |
| Bahasa Indonesia | pemberani |
| Беларуская | сьмялец, сьмяльчак |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.