Esperantopedia

Vortaro · substantivo

mandragoro

mandragoro/man.draˈɡo.ro/

mandragoro estas esperanta vorto (substantivo): Genro el familio solanacoj.

Signifo

  1. Genro el familio solanacoj (Mandragora); plurjara herbo kun grandaj kaj larĝaj ovoformaj rozete aranĝitaj folioj de malagrabla odoro kaj gusto kaj kun dika karna, ofte forkiĝanta radiko, aspektante ne malofte kiel homa figuro
    • Ruben iris en la tempo de rikoltado de tritiko kaj trovis mandragorojn sur la kampo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/man.draˈɡo.ro/
Silaboj
man·dra·GO·ro

Vortfarado

  1. mandragorradikomandragoro
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativomandragoromandragoroj
akuzativo (-n)mandragoronmandragorojn

Ekzemplaj frazoj

  • La radiko de la mandragoro helpos tiun mian klopodon. #3958996
  • Tiu trinkaĵo estas farita el mandragoro kaj aliaj sekretaj ingrediencoj. #2674476
  • Ne rabdo, ne mandragoro; la plej bona magio estas la bona humoro. #1640973

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishmandrake
Portuguêsmandrágora
Françaismandragore
DeutschAllraune, Mandragora
Polskimandragora
Русскиймандрагора
Українськамандраґора, адамова голова
Nederlandsmandragore
Češtinadivý mužík, mandragora
Slovenčinamandragora
Magyarmandragóra
日本語マンドラゴラ, マンドラゴラの根
Românămătrăgună, iarba codrilor
Catalàmandràgora
Беларускаямандрагора

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.