Vortaro · adjektivo
mirakla
mirakla/miˈra.kla/
Oficiala radiko mirakl- (1. Oficiala Aldono, 1909)
mirakla estas esperanta vorto (adjektivo): Prezentanta miraklon.
Signifo
- Prezentanta miraklon; ne klarigebla per racio
- apud la piramido Koĥom oni rimarkis miraklajn fenomenojn
- la dioj donis al li […] miraklan penetreman okulon
vidu ankaŭ: mirinda, mistera, nekredebla
- Faranta miraklojn
- Amon diris miraklan vorton, kaj tuj ili troviĝis en vasta biena domo
- vizitis ŝin mirakla kuracisto, diris ĉe ŝi preĝojn kaj donis al ŝi por trinki akvon ĉioresanigan
vidu ankaŭ: sorĉa, supernatura
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /miˈra.kla/
- Silaboj
- mi·RA·kla
Vortfarado
- miraklradikomiraklo
- afinaĵoadjektivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | mirakla | miraklaj |
| akuzativo (-n) | miraklan | miraklajn |
Ekzemplaj frazoj
- Venu ĉi tien, mia mirakla filino! #2756483
- La parolo de knabinoj estis mirakla. #3034262
- Prenu tion! Ĝi estas mirakla kuracilo. #3757983
- La aŭto estas mirakla eltrovo. #637951
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
mirakl-
- -o -a
mirakla miraklo
En aliaj lingvoj
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.