Esperantopedia

Vortaro · substantivo

miraklo

miraklo/miˈra.klo/

Oficiala radiko mirakl- (1. Oficiala Aldono, 1909)

miraklo estas esperanta vorto (substantivo): Eksterordinara fenomeno kontraŭa al la….

Signifo

  1. Eksterordinara fenomeno kontraŭa al la leĝoj de naturo
    • la Eternulo aperigis signojn kaj miraklojn grandajn kaj suferigajn
    • jen por la savo de la pia virino fariĝis miraklo, kaj la pano kaj ĉio en la korbo tie kuŝis aliformigitaj en rozojn

    vidu ankaŭ: magio, mistero, nekredeblaĵo, sorĉo

  2. Mirindaĵo
    • kiam estis konstruita la ponto, oni fieris pri tiu ĉi teknika miraklo
    • la plej piaj pastroj, miraklofarantoj, tuŝas neniam viandon

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/miˈra.klo/
Silaboj
mi·RA·klo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. miraklradikomiraklo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativomiraklomirakloj
akuzativo (-n)miraklonmiraklojn

Ekzemplaj frazoj

  • Nun nur miraklo povas savi ŝin. #523309
  • Nur per miraklo li povus elturniĝi. #582116
  • Ĉiu miraklo daŭras nur tri tagojn. #775610
  • Estas miraklo, ke ili plu maldormas. #781852

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

mirakl-

En aliaj lingvoj

Englishmiracle
Españolmilagro
Françaismiracle
DeutschWunder, übernatürliches Ereignis, Mysterium, Wunderwerk
Polskicud
Русскийчудо
Українськачудо
Nederlandswonder, mirakel
Češtinazázrak
Slovenčinadiv, zázrak, čudo
Magyarcsoda
中文奇迹
日本語奇跡
Românămirare
Българскичудо
Catalàmiracle, prodigi, meravella
فارسیمعجزه
Беларускаяцуд

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.