Esperantopedia

Vortaro · substantivo

oponulo

oponulo/o.poˈnu.lo/

Oficiala radiko opon- (8. Oficiala Aldono, 1974)

oponulo estas esperanta vorto (substantivo): Tiu, kiu oponas, ekzemple la alia….

Signifo

  1. Tiu, kiu oponas, ekzemple la alia ludanto en ŝakludo:
    • la oponantoj precipe emfazadis la financajn ŝarĝojn
    • Trasimaĥo, sofista filozofo, oponanto de Sokrato

    vidu ankaŭ: kontraŭbatalanto, kontraŭulo, malamiko

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/o.poˈnu.lo/
Silaboj
o·po·NU·lo

Vortfarado

  1. oponradikooponi
  2. ulsufiksopersono
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativooponulooponuloj
akuzativo (-n)oponulonoponulojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ni mortigos ĉiujn oponulojn. #2324326
  • La tiranaj registaroj ofte enprizonigas siajn politikajn oponulojn. #3156179
  • Eĉ friponante kaj bridante la oponulojn ajnamaniere, Putin finfine perdis la elektojn. #1834352
  • La ateisto tute konfuzis sian oponulon en la debato demandante: "Kaj kiu kreis Dion?". #1253691

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

opon-

En aliaj lingvoj

Englishopponent
Españolopositor
Portuguêsadversário
Françaisadversaire, opposant
DeutschOpponent, Gegner, Gegenspieler
Polskioponent, adwersarz, przeciwnik (w dyskusji)
Українськаопонент, супротивник
Nederlandsopponent, tegenstander
Češtinaoponent
Slovenčinaoponent
Magyarellenfél, opponens
中文对头
日本語反対者
Românăoponent, adversar
Catalàoponent, opositor, contrari
Беларускаяапанэнт, супернік, спаборнік

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.