Esperantopedia

Vortaro · substantivo

patreco

patreco/paˈtre.tso/

Oficiala radiko patr- (Fundamento, 1905)

patreco estas esperanta vorto (substantivo): Stato de viro, kiu estas patro.

Signifo

  1. Stato de viro, kiu estas patro
    • dum sia restado en Egiptujo Cezaro havis amrilaton al Kleopatra, kiu ĉirkaŭ 47 a.K. […] naskis filon, nomatan Ptolemeo la 15-a kaj kromnomata Cezarion, tamen la patreco de Cezaro rilate al tiu knabo estas pridiskutita de historiistoj
    • Alexandre Dumas (filo): „Esploroj pri la patreco“
  2. Familiaj sentoj konvenaj al tiu stato.

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/paˈtre.tso/
Silaboj
pa·TRE·co
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. patrradikopatro
  2. ecsufiksoeco, abstrakta kvalito
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativopatrecopatrecoj
akuzativo (-n)patreconpatrecojn

Ekzemplaj frazoj

  • Li verŝajne travivos la ĝojojn de patreco. #13225224
  • Oni plenumis elserĉadon de patreco per esploro de sangogrupoj. #3221305
  • Ĉar li neniam edziĝis, li spertis la patrecon per prokurletero, tra liaj genevoj. #1837439

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

patr-

En aliaj lingvoj

Englishfatherhood, paternity
Españolpaternidad
Françaispaternité
DeutschVäterlichkeit, Vaterschaft
Italianopaternità
Polskiojcostwo, instynkt ojcowski
Русскийотцовство
Українськабатьківство
Nederlandsvaderschap
Češtinaautorství, otcovství, paternita, původcovství
Slovenčinaotcovstvo
Magyarapaság
中文父亲的慈爱
日本語父性
Norskfarskap
Catalàpaternitat
Bahasa Indonesiakeayahan, kebapakan
Беларускаябацькоўства

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.