Esperantopedia

Vortaro · substantivo

plaĉo

plaĉo/ˈpla.tʃo/

Oficiala radiko plaĉ- (Fundamento, 1905)

plaĉo estas esperanta vorto (substantivo): Allogeco de tio, kio kontentigas ies….

Signifo

  1. Allogeco de tio, kio kontentigas ies deziron aŭ guston
    • se mi trovis plaĉon en viaj okuloj, ne pasu preter vian sklavon
    • laŭ via plaĉo

    vidu ankaŭ: arbitro, bontrovo, favoro, gusto, prefero

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈpla.tʃo/
Silaboj
PLA·ĉo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. plaĉradikoplaĉo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoplaĉoplaĉoj
akuzativo (-n)plaĉonplaĉojn

Ekzemplaj frazoj

  • Bonvolu foti libere laŭ via plaĉo! #1422256
  • Ne volas mi vuali mian plaĉon. #1777836
  • Li ĉiam agas laŭ sia plaĉo. #2140687
  • Vi povas foriri laŭ via plaĉo. #3114637

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

plaĉ-

En aliaj lingvoj

Englishpleasure, delight
DeutschGefallen
Polskiupodobanie, uznanie, widzimisię
Русскийприязнь, симпатия
Українськасхвалення, симпатія
Nederlandsbehagen, welbehagen, genoegen
Magyartetszés
日本語気に入り
Românăplăcere, stimă, capriciu
Bahasa Indonesiakegembiraan, kesenangan
Беларускаяпрыязнасьць, сымпатыя

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.