Esperantopedia

Vortaro · substantivo

senkorulo

senkorulo/sen.koˈru.lo/

Oficiala radiko kor- (Fundamento, 1905)

senkorulo estas esperanta vorto (substantivo): Iu senkora, ne kunsenta, ne kompatema.

Signifo

  1. Iu senkora, ne kunsenta, ne kompatema
    • „senkorulo! pro kio vi parolas tiel?“
    • post avaraj senkoruloj li indigne kraĉas .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/sen.koˈru.lo/
Silaboj
sen·ko·RU·lo

Vortfarado

  1. senradikosena
  2. korradikokoro
  3. ulsufiksopersono
  4. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativosenkorulosenkoruloj
akuzativo (-n)senkorulonsenkorulojn

Ekzemplaj frazoj

  • Li estas vera senkorulo. #1345773
  • Li estas kompatinda senkorulo. #3922875
  • Tiu senkorulo klopodas per siaj tutaj fortoj por min ruinigi. #3959027

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

kor-

En aliaj lingvoj

Englishheartless person
Portuguêspessoa sem coração
Françaissans cœur (subst.)
DeutschHerzloser
Polskinieczuły
Русскийбессердечный человек
Nederlandsharteloos persoon
Românăinsensibil
Bahasa Indonesiaorang kejam, orang lalim, orang zalim
Беларускаябессардэчны чалавек

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.