Vortaro · substantivo
solitero
solitero/so.liˈte.ro/
solitero estas esperanta vorto (substantivo): Ermitludo.
Signifo
- Ermitludo
- foliumante ĉi tiun verkon, oni povas plenkomplete informiĝi pri ĉiaj […] soliteroj, same kiel pri […] italaj ludkartoj
- solitero „Monako“, trankvila kartludo, […] nur vi kaj la kartaro, senpasie honesta .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /so.liˈte.ro/
- Silaboj
- so·li·TE·ro
Vortfarado
- soliterradikosolitero
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | solitero | soliteroj |
| akuzativo (-n) | soliteron | soliterojn |
Ekzemplaj frazoj
- Li pasigis la tempon, senĉese kaj sinsekve kartludante soliteron. #2472683
- Tomo ludas soliteron. #11504509
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
En aliaj lingvoj
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.