Esperantopedia

Vortaro · substantivo

spritulo

spritulo/spriˈtu.lo/

Oficiala radiko sprit- (Fundamento, 1905)

spritulo estas esperanta vorto (substantivo): Homo kapabla rapide trovi lertan….

Signifo

  1. Homo kapabla rapide trovi lertan parolon aŭ agon en ĉiu situacio
    • kortega spritulo
    • li sidiĝas malantaŭ nia orelo kaj elflustras al ni viglan ideon […] tiel ke ni fariĝas petolemaj, ni fariĝas spritulo laŭ la opinio de la aliaj spritaĵistoj

    vidu ankaŭ: amuzisto

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/spriˈtu.lo/
Silaboj
spri·TU·lo

Vortfarado

  1. spritradikosprito
  2. ulsufiksopersono
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativospritulosprituloj
akuzativo (-n)spritulonspritulojn

Ekzemplaj frazoj

  • Post iom da vino li fariĝis spritulo. #432589

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

sprit-

En aliaj lingvoj

Englishwit, wag, joker
Françaishomme d'esprit
DeutschScherzkeks, Spaßvogel, Witzbold
Polskidowcipniś, spryciarz
Русскийостряк, острослов, остроумец
Українськадотепник
Češtinaduchaplný čl., vtipálek, šprýmař
Slovenčinavtipkár
Magyarszellemes ember
日本語機知に富んだ人
Bahasa Indonesiaorang pintar, orang lihai, orang pandai, orang terampil
Беларускаядасьціпнік, празух

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.