Vortaro · substantivo
spriteco
spriteco/spriˈte.tso/
Oficiala radiko sprit- (Fundamento, 1905)
spriteco estas esperanta vorto (substantivo): Sprito, esprimo de tiu kapablo.
Signifo
- Sprito, esprimo de tiu kapablo
- bienposedanto, kiu havis du filojn, kiuj estis tiel spritaj, ke eĉ duono de tiu spriteco sufiĉus
- li saĝe rigardis la mondon kaj baldaŭ montris siajn spritecon kaj lertecon: li estis kreaĵo, kiu sukcesis en ĉiuj entreprenoj
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /spriˈte.tso/
- Silaboj
- spri·TE·co
Vortfarado
- spritradikosprito
- ecsufiksoeco, abstrakta kvalito
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | spriteco | spritecoj |
| akuzativo (-n) | spritecon | spritecojn |
Ekzemplaj frazoj
- Ŝi ĉarmas ĉiujn per sia spriteco. #1351905
- Ŝia spriteco fojfoje mirigas min. #13711707
- Maldelikateco estas spriteco de malsaĝuloj. #14054412
- Lia fajreranta spriteco revenis. #2894939
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
sprit-
- -o -a -i
- -ec- eco, abstrakta kvalito
spriteco
- -aĵ- konkreta afero
- -ul- persono
- mal- malo, kontraŭo
- kunmetaĵoj
En aliaj lingvoj
| Deutsch | Gewitztheit, Gewandtheit |
|---|---|
| Bahasa Indonesia | kepintaran, kelihaian, kepandaian, keterampilan |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.