Esperantopedia

Vortaro · substantivo

sveno

sveno/ˈsve.no/

Oficiala radiko sven- (Fundamento, 1905)

sveno estas esperanta vorto (substantivo): Momenta senkonsciiĝo.

Signifo

  1. Momenta senkonsciiĝo; sinkopo
    • ĝi sentis doloron, svenon, ĝi tute ne povis pensi pri ia feliĉo
    • li vekiĝis el profunda sveno

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈsve.no/
Silaboj
SVE·no

Vortfarado

  1. svenradikosveno
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativosvenosvenoj
akuzativo (-n)svenonsvenojn

Ekzemplaj frazoj

  • Sveno antaŭe nomiĝis foresteto. #11540694
  • Drinkinte ĝis sveno, li falis kaj rompis sian kolon. #1948541
  • Proksima al sveno, ŝi vidis lian vizaĝon kvazaŭ tra nebulo. #2769740
  • "El kie venas Sveno?" – "El Kopenhago. Li estas dana." #10564193

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

sven-

En aliaj lingvoj

Españoldesvanecimiento, síncope, desmayo
Françaisévanouissement, syncope
DeutschOhnmacht, Bewusstlosigkeit, Kreislaufkollaps, Synkope
Italianosvenimento
Polskiomdlenie
Русскийобморок, беспамятство, потеря сознания
Українськанепритомність, безпам’ятство, утрата свідомості
Nederlandsflauwte, syncope, flauwvallen
Češtinabezvědomí, mdloba
Slovenčinamdloba, zamdlenie
Magyarájulás
中文眩晕
日本語失神
Bahasa Indonesiapingsan, sinkop, kehilangan kesadaran
Беларускаянепрытомнасьць

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.