Esperantopedia

Vortaro · substantivo

triopo

triopo/triˈo.po/

Oficiala radiko tri- (Fundamento, 1905)

triopo estas esperanta vorto (substantivo): Tri personoj kune.

Signifo

  1. Tri personoj kune
    • en la nomo de Sankta Triopo (Triunuo), mortintino, leviĝu
    • Jacob Grimm, la lasta el la granda germana lingvoscienca triopo .

    supernocio: trio

  2. Tri aferoj kune
    • koordinata triopo (vd n-opo)
    • en Nederlando oni konas la tiel nomatan politikan triopon: jen la registaro – la ĉefministro, la ceteraj (vic)ministroj, la reĝ(in)o –, jen la parlamento (en du ĉambroj) kaj trie jen la juĝistaro

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/triˈo.po/
Silaboj
tri·O·po

Vortfarado

  1. triradikotrio
  2. opsufiksogrupo de
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativotriopotriopoj
akuzativo (-n)triopontriopojn

Ekzemplaj frazoj

  • Mi konas neniun el la triopo. #1611890
  • Tomo provis persvadi Manjon havi triopon. #2383703
  • Dividu la torton inter via triopo. #4992966
  • Mi konas ĉiun el la triopo. #11246063

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

tri-

En aliaj lingvoj

Englishtrio (vocal)
Portuguêstrio
DeutschTrio, Triumvirat, Dreigespann, Dreigestirn
Polskitrio
Русскийтрио
Українськатріо
Nederlandstrio
Češtinatrojice
Slovenčinatriumvirát, trojica
Magyartrió
中文三重奏
日本語三つ組
Catalàtrio
Bahasa Indonesiatrio
Беларускаятрыё

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.