vojo

Betydelse

väg

Esperantopedia, handgranskat, CC BY-SA 4.0

Definition på esperanto

1. Spaco trairata por sin movi de unu loko al alia
   • rekta vojo estas pli mallonga, ol kurba
   • la vojo de Parizo al Londono
2. Parto de spaco speciale preparita por veturiloj aŭ piedirantoj
   • tiu vojo kondukas al la vilaĝo
   • kiam ŝi aŭdis, kion li volas, ŝi diris, ke li iru sian vojon, ke […] ŝi ne povas akcepti fremdulojn

   se även: irejo, linio

3. Spaco trairata de moviĝaĵo; trajektorio
   • vojo de rivero, ŝipo, planedo, obuso, piŝto, hormontrilo, moviĝanta nubo.
4. Agmaniero, kondutregulo, per kiu oni povas atingi celon
   • iri sian ĝustan vojon
   • eniri vojon (komenci)

   se även: destino, konduto, sinteno

5. Rimedo
   • jen la plej bona vojo por riĉiĝi
   • kie estas volo, tie estas vojo (kiu volas, tiu povas)
6. (en topologia spaco `bb E`) Kontinua bildigo `phi` de la reela intervalo `[0,1]` al `bb E`
   • la punkton `phi(0)` oni nomas komenca punkto de la vojo, kaj la punkton `phi(1)` oni nomas ĝia fina punkto.

   underordnade begrepp: fermita vojo se även: kunligaĵo, homotopa

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Uttal

IPA

/ˈvo.jo/

Stavelser

VO·jo

Lyssna

▶ Wikimedia Commons · inspelning: Balamutick, CC0

Ordets uppbyggnad

1. vojordstamvojo
2. oändelsesubstantiv

Former

Exempelmeningar

• Li eble rehejmiĝis laŭ alia vojo.Han kan ha gått en annan väg hem. #564458pjer, herrsilen

Tatoeba, CC BY 2.0 FR · vid varje mening: dess nummer och upphovspersoner

Besläktade ord

På andra språk

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0