vojo

Signifo

1. Spaco trairata por sin movi de unu loko al alia
   • rekta vojo estas pli mallonga, ol kurba
   • la vojo de Parizo al Londono
2. Parto de spaco speciale preparita por veturiloj aŭ piedirantoj
   • tiu vojo kondukas al la vilaĝo
   • kiam ŝi aŭdis, kion li volas, ŝi diris, ke li iru sian vojon, ke […] ŝi ne povas akcepti fremdulojn

   vidu ankaŭ: irejo, linio

3. Spaco trairata de moviĝaĵo; trajektorio
   • vojo de rivero, ŝipo, planedo, obuso, piŝto, hormontrilo, moviĝanta nubo.
4. Agmaniero, kondutregulo, per kiu oni povas atingi celon
   • iri sian ĝustan vojon
   • eniri vojon (komenci)

   vidu ankaŭ: destino, konduto, sinteno

5. Rimedo
   • jen la plej bona vojo por riĉiĝi
   • kie estas volo, tie estas vojo (kiu volas, tiu povas)
6. (en topologia spaco `bb E`) Kontinua bildigo `phi` de la reela intervalo `[0,1]` al `bb E`
   • la punkton `phi(0)` oni nomas komenca punkto de la vojo, kaj la punkton `phi(1)` oni nomas ĝia fina punkto.

   subnocioj: fermita vojo vidu ankaŭ: kunligaĵo, homotopa

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA

/ˈvo.jo/

Silaboj

VO·jo

Aŭskultu

▶ Vikimedia Komunejo

Vortfarado

1. vojradikovojo
2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

Ekzemplaj frazoj

• La vojo paralelas al la rivero. #455473
• Vi estas sur la ĝusta vojo. #488133
• Virino demandis min pri la vojo. #492398
• La sago montras la sekvendan vojon. #515340

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

En aliaj lingvoj

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0