Esperantopedia

Vortaro · substantivo

irejo

irejo/iˈre.jo/

Oficiala radiko ir- (Fundamento, 1905)

irejo estas esperanta vorto (substantivo): Ĉiu ajn loko aŭ vojo, laŭ kiu oni povas….

Signifo

  1. Ĉiu ajn loko aŭ vojo, laŭ kiu oni povas iri
    • mi ne aŭdis pri irejo tra tia densa arbaro
    • la amasoj, vere, rapidis en la boskon per flankaj irejoj, sed ankaŭ sur la ĉefa strato

    vidu ankaŭ: itinero, koridoro, komunikejo, pado, pasejo, promenejo

  2. La imagita vojo, kiun oni sekvas en la vivo per la cirkonstancoj kaj la propraj decidoj
    • sur mian irejon Li metis mallumon
    • konduku min sur ĝusta irejo, spite miajn insidantojn

    vidu ankaŭ: destino, providenco, sorto, vivhistorio

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/iˈre.jo/
Silaboj
i·RE·jo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. irradikoiro
  2. ejsufiksoloko
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoirejoirejoj
akuzativo (-n)irejonirejojn

Ekzemplaj frazoj

  • Folitavolo kuŝas sur la irejo. #450844
  • Mi ne plilarĝigas al ili la irejon. #2358458
  • Ĉiu malfacilaĵo estas mallarĝa irejo al vasteco. #3083701
  • Ĉu la irejo estas malpermesita? #10754796

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

En aliaj lingvoj

Englishpath
Españolcamino, sendero
Portuguêscaminho
Françaischemin, sentier, voie
DeutschWeg, Bahn, Lebensweg
Polskiprzejście
Русскийпуть
Nederlandsweg, baan
Magyarút, ösvény
中文蹊径
日本語道
Catalàcamí
Bahasa Indonesiajalan, jalur
ไทยทางเดิน
Беларускаяшлях, праход

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.