Esperantopedia

Vortaro · substantivo

sorto

sorto/ˈsor.to/

Oficiala vorto (Fundamento)

sorto estas esperanta vorto (substantivo): Hazardo influanta ies vivon.

Signifo

  1. Hazardo influanta ies vivon
    • se lin favoros la sorto, li povas trovi oficon, kiu riĉigos lin
    • ŝin tuŝis la malmola mano de la sorto

    vidu ankaŭ: feliĉo, fortuno

  2. Antaŭfiksita aparta destino de iu aŭ io
    • esti […] kontenta je sia sorto
    • kiam vi maljuniĝos, mizera sorto atendas vin

    vidu ankaŭ: fatalo, fato

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈsor.to/
Silaboj
SOR·to
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. sortradikosorto
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativosortosortoj
akuzativo (-n)sortonsortojn

Ekzemplaj frazoj

  • Estas sensence disputi kun la sorto. #530641
  • Ĉiu sorto diferencas de ĉiuj aliaj. #550635
  • Nia sorto dependas de niaj decidoj. #577447
  • Kian sorton nun havas via fratino? #629125

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

sort-

En aliaj lingvoj

Englishfate
Españolsuerte, destino, sino
Portuguêssorte, sina, fado, destino
Françaisdestin, sort (destin)
DeutschSchicksal, Los (Schicksal), Fügung, Vorsehung
Polskidola, los, dopust, fortuna
Русскийсудьба, участь
Українськадоля
Nederlandslot
Češtinanáhoda, osud
Slovenčinaosud
Magyarsors, végzet
中文命运
日本語運
Bahasa Indonesianasib, suratan, takdir
Беларускаялёс, доля, наканаваньне

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.