Vortaro · substantivo
malbonsortulo
malbonsortulo/mal.bon.sorˈtu.lo/
Oficiala radiko sort- (Fundamento, 1905)
malbonsortulo estas esperanta vorto (substantivo): Tiu, kiun malbona sorto trafas.
Signifo
- Tiu, kiun malbona sorto trafas
- li traktis ĉiam milde kaj bone suferantajn malbonsortulojn .
subnocioj: ŝlemilo
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /mal.bon.sorˈtu.lo/
- Silaboj
- mal·bon·sor·TU·lo
Vortfarado
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | malbonsortulo | malbonsortuloj |
| akuzativo (-n) | malbonsortulon | malbonsortulojn |
Ekzemplaj frazoj
- La interveno de la helpantoj savis la malbonsortulon. #2823072
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
sort-
- -o
- -ul- persono
malbonsortulo samsortulo
- kunmetaĵoj
En aliaj lingvoj
| Français | malchanceux (subst.) |
|---|---|
| Deutsch | Pechvogel |
| Polski | nieszczęśnik |
| Bahasa Indonesia | orang celaka, orang malang, orang nahas, orang sial |
| Беларуская | нешчасьлівец |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.