Esperantopedia

Vortaro · substantivo

enirejo

enirejo/e.niˈre.jo/

Oficiala radiko ir- (Fundamento, 1905)

enirejo estas esperanta vorto (substantivo): Loko, tra kiu oni eniras.

Signifo

  1. Loko, tra kiu oni eniras
    • Urija dormis ĉe la enirejo de la domo
    • Elija […] stariĝis ĉe la enirejo de la kaverno

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/e.niˈre.jo/
Silaboj
e·ni·RE·jo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. enradikoeno
  2. irradikoiro
  3. ejsufiksoloko
  4. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoenirejoenirejoj
akuzativo (-n)enirejonenirejojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ĉe la enirejo necesas demeti piedvestojn. #525922
  • La aŭto haltis ĉe la enirejo. #569863
  • Ŝtelisto kaŝrigardis en la malluma enirejo. #927212
  • Kelkaj homoj umadis ĉirkaŭ la enirejo. #1692311

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

En aliaj lingvoj

Englishentrance (location)
Españolentrada
Portuguêsentrada
Françaisentrée
DeutschEingang
Polskiwejście
Русскийвход
Українськавхід (місце)
Nederlandsingang
Magyarbejárat
中文入口
日本語入口
Catalàentrada
Bahasa Indonesiajalan masuk, pintu masuk
ไทยทางเข้า
Беларускаяуваход

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.