Esperantopedia

Vortaro · substantivo

elirejo

elirejo/e.liˈre.jo/

Oficiala radiko ir- (Fundamento, 1905)

elirejo estas esperanta vorto (substantivo): Loko, tra kiu oni eliras.

Signifo

  1. Loko, tra kiu oni eliras
    • atendu min post la koncerto ĉe la elirejo de la teatro
    • mi ekstaris kaj aliris al la elirejo de la ĝardeno
  2. Solvo, elturniĝo de malfacila situacio
    • [tio] kreis por Beatrico situacion sen elirejo
    • ne timu: mi konas ĉiujn elirejojn de tiu ŝajna senelirejo […] neniu suspektos ion

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/e.liˈre.jo/
Silaboj
e·li·RE·jo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. elradikoelo
  2. irradikoiro
  3. ejsufiksoloko
  4. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoelirejoelirejoj
akuzativo (-n)elirejonelirejojn

Ekzemplaj frazoj

  • La homamaso rapidis al la elirejo. #524036
  • Konduku la sinjoron al la elirejo. #553092
  • En tiu konstruaĵo ne estas danĝero-elirejo. #643061
  • Estis freneza kurego al la elirejo. #823541

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

En aliaj lingvoj

Englishexit
Españolsalida
Portuguêssaída
Françaissortie, issue
DeutschAusgang, Ausweg
Polskiwyjście
Русскийвыход
Українськавихід (місце)
Nederlandsuitgang
Magyarkijárat
中文出口, 出路
日本語出口
Catalàsortida, eixida
Bahasa Indonesiajalan keluar, pintu keluar, solusi
ไทยทางออก
Беларускаявыхад, выйсьце

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.