imperativo

Bedeutung

ImperativBefehlsform

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Definition auf Esperanto

1. Gramatika modo, per kiu multaj lingvoj esprimas la ordonon en sendependa propozicio (ekz.: venu!; ne faru tion!); la imperativo tradukiĝas en Esperanto per la u-modo, kiu estas pli larĝsenca kaj esprimas ĝenerale deziron aŭ volon en sendependaj aŭ dependaj propozicioj
   • imperativo de la dua persono de singularo
   • en ĉiuj hebreaj verboj, la finaĵo de la plurala imperativo estas -u: ŝir „kanti“ (aŭ „kanto“) → ŝiru „kantu“ .

   siehe auch: subjunktivo, volitivo

2. Ordona, nepra formulo de morala devo
   • la imperativo de la konscienco
   • la morala imperativo estas teorie rekompencenda

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Aussprache

IPA

/im.pe.raˈti.vo/

Silben

im·pe·ra·TI·vo

Anhören

▶ Wikimedia Commons

Wortbildung

1. imperativWurzelimperativo
2. oEndungSubstantiv

Formen

Beispielsätze

• Tio ne estas la infinitivo, sed la imperativo.Das ist nicht der Infinitiv, sondern der Imperativ. #13296584
• Monumento en la germana estas dumviva imperativo konsistigita el du vortoj.Ein Denkmal ist ein lebenslanger Imperativ, der aus zwei Wörtern besteht. #9479753
• La kategoria komparativo estas denaska al homoj, la kategoria imperativo ne.Der kategorische Komparativ ist dem Menschen angeboren, der kategorische Imperativ nicht. #12148469

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Verwandte Wörter

In anderen Sprachen

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0