Slovník · podstatné meno
imperativo
imperativo/im.pe.raˈti.vo/
Oficiálny koreň imperativ- (2. Oficiala Aldono, 1919)
imperativo je esperantské slovo (podstatné meno) s významom „imperatív“.
Význam
imperatívrozkazovací spôsob
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Definícia v esperante
- Gramatika modo, per kiu multaj lingvoj esprimas la ordonon en sendependa propozicio (ekz.: venu!; ne faru tion!); la imperativo tradukiĝas en Esperanto per la u-modo, kiu estas pli larĝsenca kaj esprimas ĝenerale deziron aŭ volon en sendependaj aŭ dependaj propozicioj
- imperativo de la dua persono de singularo
- en ĉiuj hebreaj verboj, la finaĵo de la plurala imperativo estas -u: ŝir „kanti“ (aŭ „kanto“) → ŝiru „kantu“ .
pozri aj: subjunktivo, volitivo
- Ordona, nepra formulo de morala devo
- la imperativo de la konscienco
- la morala imperativo estas teorie rekompencenda
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Výslovnosť
- IPA
- /im.pe.raˈti.vo/
- Slabiky
- im·pe·ra·TI·vo
- Počúvať
- Wikimedia Commons
Stavba slova
- imperativkoreňimperativo
- okoncovkapodstatné meno
Tvary
| jednotné číslo | množné číslo | |
|---|---|---|
| nominatív | imperativo | imperativoj |
| akuzatív (-n) | imperativon | imperativojn |
V iných jazykoch
| English | imperative |
|---|---|
| Español | imperativo |
| Português | imperativo (gramática), imperativo |
| Français | impératif |
| Deutsch | Imperativ, Befehlsform |
| Polski | imperatyw, tryb rozkazujący, nakaz moralny |
| Русский | повелительное наклонение, императив, веление |
| Українська | наказовий спосіб, імператив |
| Nederlands | imperatief, gebiedende wijs |
| Čeština | imperativ, rozkazovací způsob |
| Magyar | felszólító mód, imperativus, belső erkölcsi parancs |
| 中文 | 祈使语气 |
| 日本語 | 命令法 |
| Català | imperatiu (subst.) |
| فارسی | وجه امری, ضرورت |
| Беларуская | загадны лад, імпэратыў, загад |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Výslovnosť, stavba a tvary: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Ak vám Esperantopedia pomohla, môžete ju podporiť.