词典 · 名词
imperativo
imperativo/im.pe.raˈti.vo/
官方词根 imperativ-（2. Oficiala Aldono, 1919）
imperativo是世界语的名词，意思是“祈使语气”。
词义
祈使语气
Reta Vortaro（ReVo），GPL 2.0
世界语释义
- Gramatika modo, per kiu multaj lingvoj esprimas la ordonon en sendependa propozicio (ekz.: venu!; ne faru tion!); la imperativo tradukiĝas en Esperanto per la u-modo, kiu estas pli larĝsenca kaj esprimas ĝenerale deziron aŭ volon en sendependaj aŭ dependaj propozicioj
- imperativo de la dua persono de singularo
- en ĉiuj hebreaj verboj, la finaĵo de la plurala imperativo estas -u: ŝir „kanti“ (aŭ „kanto“) → ŝiru „kantu“ .
另见: subjunktivo, volitivo
- Ordona, nepra formulo de morala devo
- la imperativo de la konscienco
- la morala imperativo estas teorie rekompencenda
Reta Vortaro（ReVo），GPL 2.0 · reta-vortaro.de
发音
- IPA
- /im.pe.raˈti.vo/
- 音节
- im·pe·ra·TI·vo
词的结构
- imperativ词根imperativo
- o词尾名词
词形变化
| 单数 | 复数 | |
|---|---|---|
| 主格 | imperativo | imperativoj |
| 宾格（-n） | imperativon | imperativojn |
相关词
imperativ-
- -o -a
imperativo imperativa
在其他语言中
| English | imperative |
|---|---|
| Español | imperativo |
| Português | imperativo (gramática), imperativo |
| Français | impératif |
| Deutsch | Imperativ, Befehlsform |
| Polski | imperatyw, tryb rozkazujący, nakaz moralny |
| Русский | повелительное наклонение, императив, веление |
| Українська | наказовий спосіб, імператив |
| Nederlands | imperatief, gebiedende wijs |
| Čeština | imperativ, rozkazovací způsob |
| Slovenčina | imperatív, rozkazovací spôsob |
| Magyar | felszólító mód, imperativus, belső erkölcsi parancs |
| 日本語 | 命令法 |
| Català | imperatiu (subst.) |
| فارسی | وجه امری, ضرورت |
| Беларуская | загадны лад, імпэратыў, загад |
Reta Vortaro（ReVo），GPL 2.0
发音、结构与词形：Esperantopedia，CC BY-SA 4.0
如果Esperantopedia对你有帮助，欢迎支持本站。