imperativo

Význam

imperativrozkazovací způsob

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Definice v esperantu

1. Gramatika modo, per kiu multaj lingvoj esprimas la ordonon en sendependa propozicio (ekz.: venu!; ne faru tion!); la imperativo tradukiĝas en Esperanto per la u-modo, kiu estas pli larĝsenca kaj esprimas ĝenerale deziron aŭ volon en sendependaj aŭ dependaj propozicioj
   • imperativo de la dua persono de singularo
   • en ĉiuj hebreaj verboj, la finaĵo de la plurala imperativo estas -u: ŝir „kanti“ (aŭ „kanto“) → ŝiru „kantu“ .

   viz také: subjunktivo, volitivo

2. Ordona, nepra formulo de morala devo
   • la imperativo de la konscienco
   • la morala imperativo estas teorie rekompencenda

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Výslovnost

IPA

/im.pe.raˈti.vo/

Slabiky

im·pe·ra·TI·vo

Poslechnout

▶ Wikimedia Commons

Stavba slova

1. imperativkořenimperativo
2. okoncovkapodstatné jméno

Tvary

Příbuzná slova

V jiných jazycích

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0