imperativo

Betekenis

imperatiefgebiedende wijs

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Verwante betekenissen: imperativus

Engelstalig WikiWoordenboek (vertaaltabellen), CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org

Definitie in het Esperanto

1. Gramatika modo, per kiu multaj lingvoj esprimas la ordonon en sendependa propozicio (ekz.: venu!; ne faru tion!); la imperativo tradukiĝas en Esperanto per la u-modo, kiu estas pli larĝsenca kaj esprimas ĝenerale deziron aŭ volon en sendependaj aŭ dependaj propozicioj
   • imperativo de la dua persono de singularo
   • en ĉiuj hebreaj verboj, la finaĵo de la plurala imperativo estas -u: ŝir „kanti“ (aŭ „kanto“) → ŝiru „kantu“ .

   zie ook: subjunktivo, volitivo

2. Ordona, nepra formulo de morala devo
   • la imperativo de la konscienco
   • la morala imperativo estas teorie rekompencenda

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Uitspraak

IPA

/im.pe.raˈti.vo/

Lettergrepen

im·pe·ra·TI·vo

Beluisteren

▶ Wikimedia Commons

Woordopbouw

1. imperativstamimperativo
2. ouitgangzelfstandig naamwoord

Vormen

Voorbeeldzinnen

• Streketo necesas ĉe la konfirma formo de la imperativo.Het koppelteken is verplicht bij de bevestigende vorm van de gebiedende wijs. #10634645

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Verwante woorden

In andere talen

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0