Esperantopedia

Vortaro · substantivo

bruo

bruo/ˈbru.o/

Oficiala radiko bru- (Fundamento, 1905)

bruo estas esperanta vorto (substantivo): Sono aŭ sonoj konfuzaj, sen difinita….

Signifo

  1. Sono aŭ sonoj konfuzaj, sen difinita alteco
    • bruo de tendaro
    • Josuo aŭdis la bruon de la popolo ĝojkrianta
  2. Ekscitiĝo, tumulto
    • la afero jam faris multon da bruo
    • li vivas en ĝuo kaj bruo

    vidu ankaŭ: frakaso, rumoro

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈbru.o/
Silaboj
BRU·o
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. bruradikobruo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativobruobruoj
akuzativo (-n)bruonbruojn

Ekzemplaj frazoj

  • La bruo pli kaj pli laŭtiĝas. #447278
  • Mi ne povas elteni la bruon. #455097
  • Li aŭdis bruon el la kuirejo. #459888
  • Tiu bruo havigas al mi nervatakon. #471684

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

bru-

En aliaj lingvoj

Englishnoise
Españolruido, alboroto
Françaisbruit, tapage, scandale, vacarme
DeutschLärm, Aufsehen, Aufhebens, Rummel (Aufsehen)
Polskihałas, szum
Русскийшум, шумиха
Українськашум
Češtinahluk, hromadné vzrušení, rozruch, rámus
Slovenčinahluk, hrmot, šramot
Magyarzaj, lárma
中文噪声
日本語ノイズ
Românăzgomot
Hrvatskibuka
Slovenščinahrup
Lietuviųtriukšmas
Latviešutroksnis
Eestimüra
Danskstøj
Íslenskahávaði
Catalàsoroll
Galegoruído
Euskarazarata
العربيةالضوضاء
עבריתרַעַשׁ
हिन्दीशोर
বাংলাশব্দ
اردوشور

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.