Vortaro · substantivo
diliĝenco
diliĝenco/di.liˈdʒen.tso/
diliĝenco estas esperanta vorto (substantivo): Pasinteca publika, ĉevaljungita….
Signifo
- Pasinteca publika, ĉevaljungita veturilo, por transporti vojaĝantojn kaj korespondaĵojn. kuriero poŝtoveturilo
- En ĝia korto estas eksponataj diliĝenco kaj poŝta kaleŝo ... Oni povas konatiĝi kun la veturilo, la sama, per kiaj oni en la 19a jarcento veturigadis pasaĝerojn kaj poŝton. Per simila diliĝenco en Litovio vojaĝis ankaŭ Ludoviko Zamenhof.
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /di.liˈdʒen.tso/
- Silaboj
- di·li·ĜEN·co
Vortfarado
- diliĝencradikodiliĝenco
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | diliĝenco | diliĝencoj |
| akuzativo (-n) | diliĝencon | diliĝencojn |
Ekzemplaj frazoj
- La diliĝenco alvenos nur post unu horo, ni havas tempon. #5707564
- La diliĝenco venos nur post unu horo, ni havas tempon. #5707566
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
En aliaj lingvoj
| Français | diligence (véhicule) |
|---|---|
| Polski | dyliżans |
| Українська | диліжанс |
| עברית | חָרִיצוּת |
| Беларуская | дыліжанс |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.