Esperantopedia

Vortaro · substantivo

epigono

epigono/e.piˈɡo.no/

epigono estas esperanta vorto (substantivo): Perianto de la ina organo de la muskoj.

Signifo

  1. Perianto de la ina organo de la muskoj.
  2. Persono sen krea povo, kopianta kreojn de aliaj personoj
    • ne kredindas ke la laŭjarcenta oponado al judismo de epigonoj de kristanismo, katolika kaj protestanta kaj alispece kristana, povis naskiĝi el la volo ekskludi rasojn el la universala savo farita de Kristo
  3. En la greka mitologio unu el la filoj de la Sep kontraŭ Tebo
    • la militestroj de la unua milito estis sep, Epigonojn oni sciigas naŭ .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/e.piˈɡo.no/
Silaboj
e·pi·GO·no

Vortfarado

  1. epigonradikoepigono
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoepigonoepigonoj
akuzativo (-n)epigononepigonojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ŝi rifuzis esti epigono de sia instruisto kaj serĉis propran stilon. #13562150
  • Li estis sincera epigono, negenia sed fidele dediĉita al la tradicio. #13562151
  • La pentristo, kvankam lerta, restis epigono de la impresionistoj sen propra voĉo. #13562149

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishepigon, Epigonus
Españolepígono
Portuguêsepígono
DeutschEpigonium, Pseudoperianth (Moose), Nachahmer, Epigone
Polskiepigon, Epigon
Українськаепігон
Češtinaepigon, napodobitel, následovník, pokračovatel
Slovenčinaepigón, napodobiteľ, nasledovník, pokračovateľ
日本語亜流
Catalàepígon
Беларускаяэпігон

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.