finaĵo

Signifo

1. Fino
   • kiam la finaĵo estas finita, mi ĉiam reludas la unuan parton
   • ŝi liberigis siajn harojn, kiuj en molaj ondoj disŝutiĝis sur ŝia dorso kaj la oraj finaĵoj iliaj obeeme kuŝiĝis sur la littukon

   vidu ankaŭ: ekstremo, pinto, vosto

2. Lasta parto de vorto, varianta laŭ ties gramatika rolo (deklinacio aŭ konjugacio)
   • la tri ĉefaj finaĵoj -o, -a, -i, kune kun siaj signifoj, difinas tri ĉefajn signifo-kategoriojn, al kiuj apartenas almenaŭ ĉiu negramatika radiko
   • enkapigi, kiel funkcias la Esperantaj finaĵoj -ita, -ata, -ota, -inta, -anta, -onta

   supernocio: fleksiilo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA

/fiˈna.ʒo/

Silaboj

fi·NA·ĵo

Aŭskultu

▶ Vikimedia Komunejo

Vortfarado

1. finradikofino
2. aĵsufiksokonkreta afero
3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

Ekzemplaj frazoj

• La objekton montras la finaĵo –n. #671172
• Nu, ĉiu bastono havas du finaĵojn. #1790466
• Ĉiam mi forgesas la N-finaĵon en Esperanto! #813391
• Kiujn finaĵojn havas la verbo en prezenco? #1133229

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

En aliaj lingvoj

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0