Esperantopedia

Vortaro · substantivo

grumblulo

grumblulo/ɡrumˈblu.lo/

Oficiala radiko grumbl- (2. Oficiala Aldono, 1919)

grumblulo estas esperanta vorto (substantivo): Homo, kiu kutimas grumbli.

Signifo

  1. Homo, kiu kutimas grumbli
    • oni satigis min ĉi tie ĝis abomeno per kontraŭsovetaj anekdotoj kaj mi mem fariĝis iu grumblulo
    • miaopinie estus tre bonvena iu klariga piednoto tiurilate […] sed nu, nur grumblulo tion menciu .

    vidu ankaŭ: morozulo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ɡrumˈblu.lo/
Silaboj
grum·BLU·lo

Vortfarado

  1. grumblradikogrumbli
  2. ulsufiksopersono
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativogrumblulogrumbluloj
akuzativo (-n)grumblulongrumblulojn

Ekzemplaj frazoj

  • Mi scias, ke Tom estas grumblulo. #11030622
  • Homojn kontentajn pri sia malkontenteco, oni nomas grumbluloj. #2696503
  • Li estas maljuna grumblulo. #2779580
  • Ne estu tia grumblulo! #6814666

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

grumbl-

En aliaj lingvoj

Portuguêsresmungador
Françaisgrognon, râleur, ronchonneur, rouspéteur
Deutschbrummiger Mensch, mürrischer Mensch, Nörgler, Griesgram
Polskizrzęda, tetryk
Русскийворчун, брюзга
Nederlandsmopperaar, brombeer
Češtinabručoun, bubák, kakabus, morous
Slovenčinahundroš, mrmloš
Magyarmorgós ember, zsémbes ember
中文无精打采的人
日本語不平家
Catalàrondinaire, remugador
Беларускаябурчун, буркун

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.