Esperantopedia

Vortaro · substantivo

grupaĉo

grupaĉo/ɡruˈpa.tʃo/

Oficiala radiko grup- (Fundamento, 1905)

grupaĉo estas esperanta vorto (substantivo): Maltaŭga aŭ malŝatinda grupo.

Signifo

  1. Maltaŭga aŭ malŝatinda grupo; bando
    • la viktimoj, ĝenerale, ne apartenas al la menciitaj figrupoj
    • ni […] veturis al la oficejo de Scientologio […], Elvis eliris kaj diris „fi al tiuj uloj! nepre neniam mi aniĝos al tiu grupaĉo“

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ɡruˈpa.tʃo/
Silaboj
gru·PA·ĉo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. grupradikogrupo
  2. aĉsufiksomalbonkvalita
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativogrupaĉogrupaĉoj
akuzativo (-n)grupaĉongrupaĉojn

Ekzemplaj frazoj

  • Grupaĉo de ŝtelistoj enrompis en la bankon. #600060

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

grup-

En aliaj lingvoj

Françaisbande
DeutschBande
Polskibanda, szajka, gang, klika
Русскийшайка, банда, клика, группировка (неодобр.)
Українськазграя, банда, кліка
Nederlandsbende
Magyarbanda
日本語徒党
Bahasa Indonesiageng, gangster
Беларускаябанда, зграя

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.