Esperantopedia

Vortaro · substantivo

idilio

idilio/i.diˈli.o/

Oficiala vorto (Fundamento)

idilio estas esperanta vorto (substantivo): Poemeto pri laŭnatura, kampara vivo,….

Signifo

  1. Poemeto pri laŭnatura, kampara vivo, kaj plejofte pri naivaj amoj de paŝtistoj
    • legisto legis al ili dum la manĝo idiliojn de Teokrito
    • dialogaj idilioj bone verkitaj kaj rimitaj .

    sinonimoj: bukoliko, eklogo

  2. Loko, situacio trankvila, amplena, tia, kiel ĝin priskribas idilio
    • la sennuba idilio de ŝia infaneco
    • tia kvieto trankviligas kaj igas sonĝi, inter ĉi tiuj arboj oni dezirus vidi idilion

    vidu ankaŭ: edeno, paradizo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/i.diˈli.o/
Silaboj
i·di·LI·o
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. idiliradikoidilio
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoidilioidilioj
akuzativo (-n)idilionidiliojn

Ekzemplaj frazoj

  • Tom kaj Maria travivis fulmrapidan idilion. #3514769
  • La urbanoj parolis nur pri ilia idilio. #4451889
  • En la urbo, oni parolis nur pri ilia idilio. #12483161
  • Ĉi tiu tuta eksterurba idilio ne estas por mi. #12980076

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishidyll
Portuguêsidílio
Françaisidylle
DeutschIdylle, Idyll
Polskiidylla, sielanka
Русскийидиллия
Українськаідилія
Nederlandsidylle
Češtinaidyla, selanka
Slovenčinaidyla
Magyaridill
中文牧歌
日本語牧歌
Българскиидилия
Catalàidil·li
Беларускаяідылія

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.