Esperantopedia

Vortaro · substantivo

incensilo

incensilo/in.tsenˈsi.lo/

Oficiala radiko incens- (2. Oficiala Aldono, 1919)

incensilo estas esperanta vorto (substantivo): Vazo, en kiu oni bruligas incenson kaj….

Signifo

  1. Vazo, en kiu oni bruligas incenson kaj el kiu disvastiĝas ĝia odorfumo; foje kun ĉeno por svingi ĝin
    • la filoj de Aaron prenis ĉiu sian incensujon kaj metis en ĝin fajron kaj metis sur ĝin incenson kaj alportis antaŭ la Eternulon
    • li prenos plenan incensujon da ardantaj karboj de la altaro, kiu staras antaŭ la Eternulo, kaj plenajn plenmanojn da bonodora pistita incenso

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/in.tsenˈsi.lo/
Silaboj
in·cen·SI·lo

Vortfarado

  1. incensradikoincenso
  2. ilsufiksoilo
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoincensiloincensiloj
akuzativo (-n)incensilonincensilojn

Ekzemplaj frazoj

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

incens-

En aliaj lingvoj

Españolincensario
Portuguêsturíbulo
Françaisbrule-parfum
DeutschRäucherfass, Weihrauchfass, Weihrauchgefäß
Polskikadzielnica, fajerka
Русскийкадило
Українськакадило
Nederlandswierookvat
Češtinakadidelnice
Slovenčinakadidelnica
Magyarfüstölő
中文香炉
日本語香炉
Catalàencenser
فارسیمجمر
Беларускаякадзіла

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.