Vortaro · substantivo
injo
/ˈin.jo/
Oficiala radiko nj- (Fundamento, 1905)
injo estas esperanta vorto (substantivo): Karesvorto indikanta inon.
Signifo
- Karesvorto indikanta inon
- kvankam mi ŝatas la injojn, […] mi certe estos tro lacega por eĉ rimarki ilin! .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /ˈin.jo/
- Silaboj
- IN·jo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | injo | injoj |
| akuzativo (-n) | injon | injojn |
Ekzemplaj frazoj
- Injo prenis la vojon de la malpleja rezisto. #11236544
- Injo estis pekulino, kiu ne estimis la Diajn donacojn, sed malestimis ilin. #8629137
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| Deutsch | Frauchen |
|---|---|
| Polski | babka (pot.) |
| Русский | бабонька |
| Română | babă |
| Беларуская | жанчынка |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.