Vortaro · substantivo
klasikulo
klasikulo/kla.siˈku.lo/
Oficiala radiko klasik- (1. Oficiala Aldono, 1909)
klasikulo estas esperanta vorto (substantivo): Aŭtoro de verko klasika.
Signifo
- Aŭtoro de verko klasika.
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /kla.siˈku.lo/
- Silaboj
- kla·si·KU·lo
Vortfarado
- klasikradikoklasika
- ulsufiksopersono
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | klasikulo | klasikuloj |
| akuzativo (-n) | klasikulon | klasikulojn |
Ekzemplaj frazoj
- Ĉu vi legis la latinajn klasikulojn? #2374547
- Unu solan vojon vi devas iri: legi niajn klasikulojn. #1382927
- Kion diras pri tio la kolektitaj verkoj de la klasikuloj? #1235180
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
klasik-
- -a
- -ul- persono
klasikulo
- -aĵ- konkreta afero
- -ism- doktrino
En aliaj lingvoj
| English | classical (composer, author, etc.) |
|---|---|
| Español | clásico |
| Français | auteur classique |
| Deutsch | Klassiker |
| Polski | klasyk (twórca) |
| Русский | классик |
| Українська | класик |
| Nederlands | klassieker |
| Čeština | klasik |
| Slovenčina | klasik |
| Magyar | klasszikus (szerző) |
| 中文 | 古典作家 |
| Català | clàssic (autor) |
| Bahasa Indonesia | penulis klasik, pengarang klasik |
| Беларуская | клясык |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.