Vortaro · substantivo
knarilo
knarilo/knaˈri.lo/
Oficiala radiko knar- (4. Oficiala Aldono, 1929)
knarilo estas esperanta vorto (substantivo): Bruilo konsistanta el ligna tabuleto,….
Signifo
- Bruilo konsistanta el ligna tabuleto, kiu knaras turniĝante ĉirkaŭ tenilhava akso
- li pretigis knarilon, kiam oni ĝin turnis, tiam sonis ĉiuj valsoj, polkoj kaj mazurkoj .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /knaˈri.lo/
- Silaboj
- kna·RI·lo
Vortfarado
- knarradikoknari
- ilsufiksoilo
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | knarilo | knariloj |
| akuzativo (-n) | knarilon | knarilojn |
Ekzemplaj frazoj
- La bebo skuis la knarilon. #510534
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| English | clack |
|---|---|
| Français | crécelle |
| Deutsch | Knarre (Musik) |
| Polski | grzechotka, terkotka |
| Русский | трещотка |
| Українська | тріскачка |
| Nederlands | ratel |
| Čeština | hrkačka, řehtačka |
| Slovenčina | rapkáč |
| Magyar | kereplő |
| 日本語 | がらがら |
| Română | morișcă |
| Català | xerrac, xerric-xerrac, carranc, carrau |
| Беларуская | ляскотка |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.