Vortaro · substantivo
kofrujo
kofrujo/koˈfru.jo/
Oficiala radiko kofr- (1. Oficiala Aldono, 1909)
kofrujo estas esperanta vorto (substantivo): Parto de veturilo, destinita por enhavi….
Signifo
- Parto de veturilo, destinita por enhavi la pakaĵon
- ŝi ankaŭ rimarkis la proksime parkitan aŭton, sur kies malfermita kofrujo sidis kaj mallaŭte ploris virino
- cigaredoj estas vendataj […] rekte el la aŭtokofrujo .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /koˈfru.jo/
- Silaboj
- ko·FRU·jo
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- kofrradikokofro
- ujsufiksoujo, lando
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | kofrujo | kofrujoj |
| akuzativo (-n) | kofrujon | kofrujojn |
Ekzemplaj frazoj
- Mia pakaĵo estas en la kofrujo. #5645032
- En la kofrujo estas rezerva pneŭo. #6567669
- Mia ilarujo estas en la kofrujo. #9334952
- La vicrado estas en la kofrujo. #11953686
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
kofr-
- -o
- -uj- ujo, lando
kofrujo
En aliaj lingvoj
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.